Dr Marek Bardadyn
Historia Irydologii
Początków irydologii należy doszukiwać się już w czasach starożytnych. Wtedy to, na terenach Indii i Chin pasterskie plemiona po wyglądzie oczu oceniały wartość kupowanych zwierząt. Irydodiagnostykę znali także starożytni Egipcjanie. Z tego okresu zachowały się dwa papirusy, które, mimo upływu kilkudziesięciu wieków, nadal stanowią wiarygodne źródło informacji. Ponowny renesans irydologii przypadł na drugą połowę XIX wieku. Wtedy to, węgierski lekarza I. Peczeli opublikował pierwsze w świecie mapy irydologiczne. Doświadczenie zdobył przez wieloletni staż w szpitalu, gdzie obserwował tęczówki swych pacjentów i prowadził szczegółowe analizy. Jego badania okazały się tak wiarygodne i aktualne, że stanowią podstawę wiedzy wielu współczesnych specjalistów irydologii. Obecnie w wielu krajach zachodnich irydologia zostaje włączana do programów nauk medycznych. W wielu z nich – USA, Niemcy – powstały instytuty zajmujące się diagnozą z tęczówki oka. Najstarszym, bo posiadającym stuletnią tradycję jest niemiecki Felke Institut. W 1993 roku powstało Polskie Towarzystwo Irydologii i Homeopatii, które zajmuje się szerzeniem wiedzy na temat irydologii, propagowaniem literatury z tej dziedziny oraz organizowaniem szkoleń dla wszystkich, którzy zainteresowani są wykrywaniem chorób człowieka za pomocą badań tęczówki oka.
Odzwierciedlenie chorób w oku
Tęczówka to mapa organizmu, gdzie na bardzo małej przestrzeni zapisano wszystkie informacje. Każdy narząd wewnętrzny, każda część ciała za pośrednictwem włókien wegetatywnego układu ma połączenie z określonym polem tęczówki. Irydolog dysponuje mapą oka dokładnie określającą, w którym miejscu na tęczówce rzutuje się mózg, serce, żołądek, i inne wewnętrzne narządy człowieka. Obserwując np. sektor odpowiadający trzustce możemy określić czy są tam zmiany po przebytych schorzeniach, bo niektóre z nich pozostaną przez wiele lat, a inne nawet przez całe życie.
Poniższy schemat obrazuje lokalizację wszystkich organów człowieka na tarczy tęczówki:
Powierzchnia tęczówki a zdrowie człowieka
Warto także wyjaśnić, że im bardziej spoista i jednolita jest powierzchnia naszej tęczówki tym człowiek jest zdrowszy i mniej podatny na zachorowania. Wyróżnia się cztery typy struktury tęczówki:
typ pierwszy: – charakteryzuje się bardzo zwartym układem włókien, powierzchnia tęczówki jest niemal jednorodna – świadczy to o bardzo dobrej konstrukcji genetycznej oraz dużej odporności na zachorowania… ale występuje bardzo rzadko
typ drugi: – układ włókien, oglądany bez powiększenia jest zwarty, ale badając tęczówkę za pomocą odpowiedniego urządzenia widać wyraźne ich rozmieszczenie – świadczy to o dobrych warunkach genetycznych i dużych możliwościach fizycznych, osoby o takim typie tęczówki mają predyspozycje do osiągania wybitnych wyników w sporcie – skłonność do chorób jest niewielka rokowanie w przypadku ich wystąpienia jest dobre
typ trzeci: – szczeliny widoczne bardzo wyraźnie i zajmują znaczną część powierzchni tęczówki – w takim przypadku podatność na zachorowania jest wzmożona, a ich przebieg często przewlekły, często zdarzają się nawroty chorób
typ czwarty: – najmniej korzystny – tęczówka składa się z samych jamek i zagłębień – prawdopodobieństwo zachorowania jest tu największe, a choroba przebiega często z powikłaniami i jest trudna do trwałego wyleczenia.
Zadania irydologii
Diagnozowanie chorób za pomocą irydologii pozwala na:
- wykrywanie wrodzonych i nabytych skłonności do określonych schorzeń
- określenie stopnia zatrucia organizmu szkodliwymi wpływami środowiska
- zewnętrznego i produktami przemiany materii
- ocenę stanu układu nerwowego i jego wpływ na narządy wewnętrzne
- ocenę stanu układu odpornościowego
- wskazanie narządu lub układu, w którym toczy się proces chorobowy
- ustalenie odpowiedniej dla danej osoby diety i podanie wskazówek dotyczących trybu jej życia.
Dr Marek Bardadyn
Prezes Polskiego Towarzystwa Irydologii i Homeopatii.