Zielarnia.pl

Klawiterapia

Dr Ferdynand Barbasiewicz

Wprowadzenie

Od wielu dziesiątek lat, w obserwacjach klinicznych i badaniach naukowych, szuka się odpowiedzi na ustalenie etiologicznych uwarunkowań wywołujących, różne jakościowo, zaburzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, a szczególnie w przewodnictwie nerwowym. Nowoczesna diagnostyka neurologiczna, mimo wysokich kosztów, dzięki osiągnięciom elektroniki, potrafi precyzyjnie określić miejsca zaburzeń, a także zmian patologicznych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Zdecydowanie jednak trudniejszym nienadążnym jest stan badań nad profilaktyką i leczeniem zaburzeń oraz zmian patologicznych w strukturach i funkcjach ośrodkowych mózgu i w przewodnictwie nerwów obwodowych. Najnowsze publikacje naukowe, dotyczące badań na poziomie subkomórkowym i molekularnym nad możliwościami regeneracji komórki nerwowej wnoszą pewne optymistyczne przesłanki nadziei w oczekiwaniach lekarzy i pacjentów. Ale zapewne trzeba będzie jeszcze długo czekać na wdrożenie omawianych osiągnięć w regeneracji komórki nerwowej i odbudowy zaburzeń w strukturach nerwowych także w przewodnictwie nerwowym. Póki, co na ten okres oczekiwań (?), możemy sprawnie rozwiązać niepokojący nas problem, poprzez wprowadzenie osiągnięć klawiterapii w regulacji jakości nerwowych potencjałów elektrycznych i wzbudzania fizjologii utraconego przewodnictwa nerwowego. To jednak wymaga objęcia badaniami naukowymi i klinicznymi metody klawiterapii w zastosowaniu do osób, u których nie ma jeszcze głębokich, rozległych i zadawnionych zmian patologicznych ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego.

Człowiek w procesie formułowania się na przestrzeni wielu dziesiątek tysięcy lat był poddawany różnym bodźcom (ukłucia, skaleczenia, ukąszenia, użądlenia, kontuzje, uderzenia, otarcia, oparzenia, wychłodzenia, odmrożenia, głód, itp. doznania). Odczuwał swędzenia z nieodpartą potrzebą drapania się a nawet czochrania, nacierania, nagrzewania, schładzania, przeciągania – odbarczania się itp. Te wszystkie w/w doznania oraz wszelkie formy bodźcowania wykształciły nawet genetyczne i hormonalne uwarunkowania, nadzwyczaj bogate, odruchowe fizjologiczne mechanizmy obronne organizmu. A zatem bodźcowanie klawikami wywołuje lepsze przekrwienie, odtrucie, aktywność przeciwciał a także sprawniejsze funkcje enzymatyczno-metaboliczne na poziomie subkomórkowym.

Klawiterapia – terapia odruchowa

Medycyna posługuje się wieloma formami terapii odruchowej, które zwykle wymagają skomplikowanych urządzeń technicznych (stymulatorów, generatorów, laserów itp.).

Klawiterapia należy do grupy terapii odruchowych, ale nie posługuje się elektroniką, a wykorzystuje przy usprawnianiu immanentne organizmowi odruchowe procesy fizjologiczne samonaprawcze, uruchamiane nieinwazyjnym ręcznym stymulowaniem (bodźcowaniem). Zabieg wykonuje się, na skórze, powierzchni ciała nad ośrodkowym i obwodowym układem nerwowym, tzw.” klawikami ” (clavus – gwóźdź), wykonanymi ze stali nierdzewnej, ostrą stroną. Proces stymulacji odbywa się planowo poprzez receptory zgrupowane w skórnych strefach projekcyjnych (według: Barbasiewicza, Penfielda, Nogiera, Gleditscha, Haeda, Mc`Cenziego i innych) i punktach biologicznie aktywnych, także akupunktury (korporalnej, kranialnej, aurikularnej). Zabiegi stymulacji wykonujemy, trzymając klawiki po 7 sztuk w jednej i drugiej ręce. Stymulację wykonujemy w odstępach, co 5-7 mm, układając klawiki w równe szpalerki lub wiązki. Tam gdzie tkanki ciała jest więcej np. na pośladkach bodźcujemy mocniej, gdzie tkanki jest mniej np. na głowie stymulujemy lekko – delikatnie. Każda przestrzeń terapeutyczna, każde miejsce, należy bodźcować początkowo w pierwszych dniach zabiegów po 5-10 razy, a w miarę ustepowania reakcji na bodźce (ból, pieczenie i silne przekrwienia skóry) coraz mniej 3-2 razy. Integralną częścią klawiterapii są specjalne ćwiczenia gimnastyczne, które w domu wykonuje pacjent wraz z masażem odruchowym wskazanych części ciała. Metodę tę doskonalę i rozwijam od ponad trzydziestu lat. W moim podręczniku pt.,,Klawiterapia, klawipunktura, klawipresura w holistycznym usprawnianiu człowieka”, opracowałem swoiste, niepowtarzalne odreagowanie ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Zawarłem recepty stymulacyjne na leczenie – usprawnianie 1100 jednostek chorobowych, schematy czynności dla terapeuty jak i dla pacjenta w celu samoleczenia. Metoda usprawniania klawiterapią oparta jest na wiedzy o anatomii i fizjologii układu nerwowego, odruchu nerwowym, reakcji naczynioruchowej, sprzężeniu zwrotnym, samoregulacji, samonaprawie, pobudzaniu i hamowaniu, homeostazie. Klawiterapia w porównaniu z innymi terapiami odruchowymi jest wielokrotnie skuteczniejsza, jako metoda nieinwazyjna jest bardziej uniwersalna w zastosowaniu i nie uszkadza fizycznie receptorów jak np. w: akupunkturze, elektropunkturze, laseropunkturze, farmakopunkturze itp. elektrostymulacji.** Można ją stosować przy chorobach zakaźnych bez większego ryzyka dla terapeuty. Sterylność klawików uzyskuje się poprzez nagrzanie ostrej strony w płomieniu palnika gazowego w czasie 5-7 sek. Klawiki są prostymi narzędziami, a jednocześnie w wyniku wielu udoskonaleń w ergonomice, wygodnymi, bezpiecznymi, wymagającymi od terapeuty wprawy – umiejętności. Zakres wiedzy specjalistycznej obejmuje wybrane problemy anatomii, fizjologii, neurofizjologji a także dziedzin klinicznych. Nauczanie klawiterapii odbywa się na bazie ogólnej wiedzy medycznej, a szczególnie: neurologii, psychofizjologii, psychoneurologii, psychologii, rehabilitacji, pedagogiki specjalnej, logopedii, pielęgniarstwa, a nawet kosmetyki, także kuracji odmładzającej. Proces stymulacji w zakresie ogólnego odreagowania nerwowego wykonuje się w pierwszej kolejności na skórze głowy, w celu zniesienia napięć ośrodkowych, a także usprawnienia nerwów czaszkowych. Szczególnie starannie należy stymulować strefy skóry objęte łupieżem***. Łupież nie jest chorobą skóry. Łupież powstaje na skórze głowy, gdy od dłuższego czasu występują silne napięcia ośrodkowe, wywołane stresami, urazami lub zaburzeniami narządów wykonawczych, powodujące niedokrwienność skóry. To sprawia obumieranie, rogowacenie i złuszczanie się skóry bez stanu zapalnego, zwane łupieżem. Te same procesy występują na skórze nad zaburzoną fizjologią nerwów obwodowych. Strefy łupieżu, niedokrwienne strefy skóry, białe plamki, rozstępy skórne, zmarszczki, bruzdy, niektóre brodawczaki, plamki brunatne, blizny i znamiona stanowią nadzwyczaj precyzyjną diagnozę o zaburzeniach ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Zaburzone potencjały elektryczne w nerwach obwodowych a nawet całkowity zanik przewodnictwa nerwowego, tuż po odreagowaniu i przekrwieniu skóry, wyraźnie umożliwia dostrzeżenie niedokrwiennych odczynów, nad miejscem zakłóconego przepływu prądów. Zanik przewodnictwa nerwowego ujawnia się na skórze nad uszkodzonym miejscem włókna nerwu obwodowego, małymi białymi plamkami o fakturze podobnej do pergaminu, o powierzchni od 1 milimetra do 1-2 cm. Odczyny niedokrwienne i rozstępy trzeba bodźcować 2-3 klawikami aż do przekrwienia tego miejsca. Czynność tę trzeba powtarzać przez 3-7 dni, aż do zniesienia bólu i pieczenia a także przywrócenia normalnego stanu skóry. Proces stymulacji sprawi przywrócenie właściwych wartości nerwowych potencjałów własnych. Białe plamki są nie wrażliwe na stymulację klawikiem. Z powodu niedokrwienności skóra w tym miejscu jest martwa, zrogowaciała. Chcąc wzbudzić przewodnictwo nerwowe, należy klawikiem ucisnąć kilka razy w tę plamkę, aż do wywołania wyraźnego przekrwienia. To działanie, po kilku próbach stymulacji wywoła przez sekundę przenikliwy ból i pieczenie, a tym samym automatycznie przywraca się skutecznie przewodnictwo nerwu obwodowego. Wzbudzanie przewodnictwa nerwowego należy powtarzać, co dziennie, stymulując 1 lub 2 klawikami przez 5-7 dni, a niekiedy przez kilka następnych dni aż do utrwalenia sprawności fizjologicznej nerwu. Zaburzenia i zmiany patologiczne w obwodowym przewodnictwie nerwowym stanowią największe zagrożenia dla zdrowia człowieka. Metodą klawiterapii można skutecznie usprawnić te zakłócenia lub zagrożenia, czego nie osiągnie się w żaden inny sposób znany współczesnej medycynie. Zakłócenia o podobnym charakterze wywołuje większość brodawczaków znajdujących się na powierzchni skóry. Niektóre z nich stanowią informację diagnostyczną o zaburzeniach nerwów obwodowych, lokalnych struktur morfologicznych lub narządów wykonawczych w organizmie. Brodawczaków i brunatnych plamek nie należy w żaden sposób podrażniać. Natomiast trzeba jednym lub dwoma klawikami, ostrą stroną 2-3 mm od brodawczaka lub brunatnej plamki, dookoła tych tworów uciskać wielokrotnie i przytrzymywać aż ustąpi ból i pieczenie, wówczas nastąpi przekrwienie i zniesione zostaną zaburzenia fizjologiczne. Proces ten należy powtarzać przez kilka dni aż do trwałego ustąpienia bólu i pieczenia. Następnie dermatolog może dopiero wówczas usunąć te twory. Efektywność zabiegu zależy od wiedzy teoretycznej terapeuty jego umiejętności, cierpliwości, staranności i… kondycji fizycznej, gdyż zabieg wykonywany jest często na osobie ciężko chorej (sclerosis multiplex – SM, AID`S, choroby nowotworowe także białaczka, porażenie mózgowe i inne ciężkie choroby), przez 3 – 4 godziny dziennie non – stop od 6 do 14 dni zabiegowych. Klawiterapia wymaga nieustannej współpracy pacjenta z terapeutą, samodyscypliny i wytrwałości oraz konsekwentnego przestrzegania zaleceń tej metody. W leczeniu lżejszych zaburzeń (zespołów bólowych, migreny, anginy, grypy, stanów zapalnych zatok oraz różnych innych infekcji, alergii – kataru siennego, nerwic) zabiegi są krótsze (20 – 40 minut), a serie zabiegów trwają od 3 do 7 dni, wykonywanych codziennie. Rozpoczynając usprawnianie klawiterapią dąży się do przywrócenia homeostazy w holistycznym wymiarze, poprzez regulację sprzężeń zwrotnych, przywrócenie równowagi pomiędzy hamowaniem a pobudzaniem – zarówno w rozregulowanych ośrodkach nerwowych mózgu jak i nerwach obwodowych a także narządach wewnętrznych, wykonawczych. Zabiegami klawiterapii jak już nadmieniano, można sprawnie znieść napięcia ośrodkowe w mózgu oraz przywrócić prawidłowe potencjały nerwowe, a nawet wzbudzić utracone przewodnictwo nerwowe, będące często bezpośrednią przyczyną zaburzeń czynnościowych, bólów, niedowładów, różnych chorób opornych lekowo, a także poważnych zmian zwyrodnieniowych, a nawet patologicznych, także nowotworów.

Dzięki uruchomieniu procesów samo naprawczych w obrębie narządów i tkanek (w tym nerwowej), udaje się wywołać procesy regeneracyjne, tak trudne do osiągnięcia w inny sposób. Odbudowa (regulacja iregeneracja) jakości i ilości własnej krwi, (co następuje w zależności od stanu organizmu chorego w czasie od 3 do 14 dni kuracji), układu wydzielania wewnętrznego i układu pokarmowego – pozwala leczyć chorego jego własną krwią.

Usprawnienie – wymuszenie regulacji naczynioruchowej pozwala na usunięcie zaburzeń naczyniowych, stanu zapalnego, poprzez lepsze utlenowienie, odtrucie i dokrwienie tkanek, prowadzące do przywrócenia właściwego pH, płynów śródtkankowych i spektakularnego często wchłonięcia płynów obrzękowych. Regulacja funkcji ośrodka naczynioruchowego pozwala zoptymalizować pracę serca i sprowadzić ciśnienie tętnicze do wartości prawidłowych. Podobny wpływ regulacyjny na inne ośrodki w mózgu daje zadziwiający często, holistyczny efekt samo leczenia, usprawnienia chorego organizmu, który można zrozumiale wyjaśnić bez uciekania się do orientalnych interpretacji np. tradycyjnej medycyny chińskiej itp. Klawiterapię można z powodzeniem stosować w różnych dziedzinach klinicznych, a zwłaszcza przed operacją chirurgiczną i w przebiegu rehabilitacji medycznej, skracając wielokrotnie czas powrotu do zdrowia – co oczywiście obniży koszty leczenia! Zabiegi można wykonywać w różnych miejscach (np. w: domu, lesie, podróży, samochodzie, pociągu, samolocie, na statku, a nawet w kosmosie), nie koniecznie w szpitalu czy przychodni.

Zastosowanie – wyniki

Klawiterapia ma zastosowanie w leczeniu – usprawnianiu, ale może być z powodzeniem stosowana jako metoda profilaktyczna, dla podtrzymania zdrowia. Przy jej pomocy można dokonać wstępnej diagnozy, ukierunkowującej tok postępowania lekarskiego. Możliwości diagnostyczne klawiterapii, wykorzystujące zależności zewnętrzno-wewnętrzne (dermovisceralne) pozwalają prawie zawsze wykonać optymalny zabieg, najbardziej potrzebny w danym momencie. Wiedzę tę terapeucie wskaże organizm chorej osoby, ujawniając strefy łupieżu na owłosionej skórze głowy jako swoiste – chorobowe napięcia nerwowe w konkretnych ośrodkach mózgu, odpowiedzialnych za zmiany chorobowe a nawet patologiczne w organizmie, strefy bólu i przeczulicy, strefy i miejsca różniące się od otaczającej skóry stopniem przekrwienia i innymi cechami możliwymi do uchwycenia przez doświadczonego terapeutę, a opisane wyczerpująco w podręczniku Klawiterapia itd. Po raz pierwszy oficjalnie klawiterapia została poddana klinicznej weryfikacji w 1988 r., w Klinice Neurologicznej Instytutu Medycyny Klinicznej MSW. Uzyskano wysoce obiecujące wyniki w usprawnianiu osób chorych na nerwice, liczne i złożone zespoły bólowe (migreny i czynnościowe bóle głowy, neuralgie nerwów czaszkowych, rwy, mięśniobóle), schorzenia psychosomatyczne (astmę, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), alergię i katar sienny, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia naczynioruchowe, a także w resuscytacji i reanimacji. Proces weryfikacji klawiterapii realizowałem także w Ośrodku Refleksoterapii Zakładu Medycyny Naturalnej, Fundacji Akademii Medycznej w Warszawie. Najliczniejsze i najlepiej udokumentowanie wyniki weryfikacji uzyskano w usprawnianiu chorych na SM.**** Skutecznie usprawniano klawiterapią ponad stu poważnie chorych na tę chorobę, uzyskując w porównaniu z innymi sposobami jej leczenia bardzo dobre wyniki! Oczywiście wysoka skuteczność, w krótkim czasie – jednego tygodnia codziennych zabiegów, dotyczy osób chorych na SM, które potrafią jeszcze przejść niesprawnie, ale samodzielnie kilka metrów (bez podpierania się i bez pomocy drugiej osoby). Wysoce obiecujące wyniki uzyskano też w leczeniu AID’S, chorych onkologicznie, w porażeniach mózgowych itp. Podczas zebrania założycielskiego Sekcji Refleksoterapii przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w dniu 27 czerwca 1998 r., zebrani mieli okazję poznać chorych usprawnianych przed laty klawiterapią z powodu: SM, czerniaka złośliwego, AID’S, porażeń mózgowych, którzy cieszyli się po latach dobrym zdrowiem. Niektórzy z nich to lekarze, założyciele Sekcji Refleksoterapii. Badałem również wpływ klawiterapii na brak odporności: leczenie chorych na AID’S, WZW (A,B,C), choroby krwi, infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze, weryfikowane były na Oddziale AID’S Szpitala Zakaźnego w Warszawie przy ul. Wolskiej w okresie od 15. 04 do 30.06.1993 r. U ciężko chorego pacjenta z objawami AID’S (narkoman, palił papierosy, pił alkohol), ze skrajnie wyniszczonym organizmem, z ropnym zapaleniem ucha (gronkowiec), ogólną sepsą, marskością wątroby, permanentną biegunką odwadniającą organizm (przy wzroście 175 cm. warzył 50 kg. średnio 14 wypróżnień na dobę), patologiczny zapis EEG, liczne poważne zaburzenia nerwicowe, rozregulowana psychika, na przemian złość, agresja i bezradność. W czasie kuracji klawiterapeutycznej odstawione zostały wszystkie leki. Taki był warunek eksperymentu klawiterapii postawiony Ordynatorowi Oddziału AID’S. Jak powszechnie wiadomo, na tę chorobę nie ma leków. U pacjenta A. M., wówczas 25 lat, nastąpił powrót do zdrowia z udaną kuracją odwykową łącznie z uzyskaniem odporności. Potwierdziły to wyniki badań lekarskich oraz fakt, iż A.M. żyje i cieszy się dobrym zdrowiem. Człowiek ten, mimo że minęło od kuracji prawie 7 lat, jest aktywny zawodowo i dąży do zorganizowania ruchu klawiterapeutów wśród nosicieli wirusa HIV i chorych na AID’S. A.M. był też na zebraniu założycielskim Sekcji Refleksoterapii, gdzie opowiedział historię swojej choroby od, 1989 r., gdy wykryto u niego wirus HIV podczas wcześniejszego pobytu w Szpitalu Zakaźnym. Wystąpienie A. M. utrwalono na kasecie video.

Zgodnie z intencją treści pisma Prezydium Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, podpisanego przez panią prof. dr hab. n. med. Hannę Stypułkowską-Misiurewicz, z dnia 18.03.1999r., przedłożyliśmy plan działalności Sekcji Refleksoterapii, a w tym także plan badań neurologicznych nad zastosowaniem klawiterapii w usprawnianiu chorych na SM. Badania diagnostyczne i wypełnianie odpowiedzi na 44 pytania ankiety, przed i w 6 dniu kuracji wykonanej metodą klawiterapii, zrealizowała grupa niezależnych neurologów:

  • dr n. med. Jan K. Nowak, specjalista neurolog, neurofizjologia kliniczna; członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego;
  • dr Matylda Strzeleska – Górzyńska, specjalista neurolog, ordynator Oddziału Neurologii Szpitala w Tworkach;
  • dr M. Magdalena Szubert – Czarnocka, specjalista neurolog, kierownik Pracowni EEG Szpitala w Tworkach

W dniu 29 maja 1999r. dr n. med. Wiktor Bodnar, neurolog, psychiatra (wiceprzewodniczący Sekcji Refleksoterapii przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Lekarskiego), omówił procedurę i wyniki badań w zastosowaniu klawiterapii w usprawnianiu chorych na SM, podczas zebrania plenarnego PTL, które odbyło się w pałacu w Łańcucie, Plenum nie podieło uchwały z powodu braku quorum. Działalność popularyzatorska, jaką realizuję, od kilkunastu lat, liczne wywiady, publiczne demonstracje klawiterapii zakończone skutecznymi usprawnieniami spowodowały przeprowadzenie w 1992 r., pod patronatem ówczesnego wiceministra Zdrowia dr Zbigniewa Hałata, pierwszego kursu klawiterapii. Na kursie dla lekarzy zrealizowanym w październiku 1998 roku (obecni byli neurolodzy), publicznie usprawniłem dwoje młodych pacjentów chorych na SM, którzy nie mogli sprawnie, samodzielnie przejść kilka metrów, a po pięciu zabiegach biegali. Podczas zabiegu zapowiadam, jakie zmiany wywołam w usprawnianiu pacjenta chorego na SM.

Trwałość zastosowań klawiterapii obserwuję na przestrzeni 15 lat i jest na ogół dobrze. Znanych mi było kilka przypadków osób, które przeżyły osobiste dramaty lub zaniedbały się i nie przestrzegały moich zaleceń i stan ich zdrowia pogorszył się. W tych kilku przypadkach wykonałem po 2-3 zabiegi i wszystko powróciło do pełnej sprawności. Było również 13 przypadków w bardzo ciężkim, wyniszczonym stanie, którym tylko częściowo w 40-70% pomogłem. To dotyczy przede wszystkim lat 1987 – 1993. Nie licząc kilku osób, które z różnych względów przerwały kurację. Miałem również kilka przypadków, gdzie było rozpoznanie sclerosis multiplex a w dalszych badaniach okazało się, że były to udary mózgowe na tle niedokrwiennym. Bywają dość liczne przypadki wynikające z niemożności jednoznacznego wyboru decyzyjnego typu: Czy być chorym niesprawnym, (SM) i mieć rentę I grupy inwalidzkiej (400-500 zł)? Czy być sprawnym po kuracji klawiterapeutycznej i nie mieć renty ani pracy – brak kwalifikacji, wiek, bezrobocie? Z reguły chorzy na SM, kiedy stają, co 3-4 lata przed komisją lekarską, wybierają z konieczności inwalidztwo. Po prostu świadomie zaniedbują utrzymanie sprawności. Ogólnie muszę z przykrością stwierdzić, że nie prowadzę starannych badań nad trwałością następstw późniejszych skutków kuracji klawiterapeutycznej. Zdecydowana jednak większość pacjentów, którzy odzyskali sprawność i wykonują moje zalecenia cieszą się dobrym zdrowiem i to właśnie oni kierują do mnie następnych pacjentów. Utrzymanie odzyskanej sprawności to jest sprawa pacjentów i przyuczonych w klawiterapii opiekunów oraz szerszych badań, które powinny być realizowane na poziomie kliniki i instytutu. Byłoby naiwnym rozumowanie i oczekiwanie, że ja jednoosobowo rozwiążę wszystkie problemy ludzkich nieszczęść związanych ze zdrowiem i zdrowym rozsądkiem.

Obecnie grono lekarzy i innych zawodowych terapeutów przeszkolonych na kursach i poważnie zainteresowanych klawiterapią stale rośnie. Członkami Sekcji Refleksoterapii nie mogą być rehabilitanci, fizjoterapeuci, dyplomowane pielęgniarki itp. W dniu 19 czerwca 1999 roku, na zebraniu członków Sekcji Refleksoterapii przy ZG. PTL, postanowiono wystąpić do Sądu o zarejestrowanie TOWARZYSTWA REFLEKSOTERAPII, które będzie stowarzyszało zawodowych terapeutów (lekarzy, psychologów, rehabilitantów, fizjoterapeutów, pedagogów pedagogiki specjalnej, dyplomowane pielęgniarki i sanitariuszy) z prawem działania na terytorium Polski. Klawiterapia zasługuje na wszechstronne społeczne wsparcie nie tylko w postaci ustnej, propagandowej aprobaty, ale

głównie w postaci dostępu do finansowych środków społecznych na jej badanie. Osobiście uważam, że zbyt długo klawiterapia była niedostrzegana i niedoceniana przez struktury formalne Służby Zdrowia, także nauki, a w tym czasie wielu chorych nie potrzebnie traciło nadzieję i szansę na odzyskanie zdrowia. Jestem także gotów zrealizować publiczny kolejny eksperyment przed każdym audytorium medycznym, także akademickim. Może być organizowane publiczne usprawnianie pacjentów chorych na SM, i inne wcześniej wymienione choroby, a zdiagnozowanych i wytypowanych przez lekarzy. Warunki publicznego leczenia klawiterapią przed lekarzami, powinny być uzgodnione ze mną i z udziałem przeszkolonej przeze mnie grupy lekarzy.

… szanujmy dar życia i bądźmy szczęśliwi szczęściem innych

Ferdynand Barbasiewicz *

* Autor metody klawiterapii jest absolwentem Wydziału Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. Specjalizował się w badaniach nad psychologicznymi strukturami czynnościowymi (praca doktorska pt.,, Kształcenie nawyków” opisująca problemy psychofizjologii układu nerwowego w procesie kształcenia umiejętności manualnych w ujęciu antropo – cybernetycznym).

Kontakt

Strzeniówka, ul. Jeżynowa 10

05-830 Nadarzyn k/Warszawy

Polska

tel./fax +48 22 729 80 53

e-mail: centrum@klawiterapia.com

www: http://www.klawiterapia.com

 

 

 


** Czytaj podrozdział I-4. Krytycznie o niektórych metodach refleksoterapii. W książce pt. ” Klawiterapia, klawipunktura, akupresura w holistycznym usprawnianiu człowieka „, TOM I wydanie drugie str. 23. CENTRUM KLAWITERAPII – ŹRÓDŁO, 1996 rok.
*** Zależności przyczynowo – objawowe łupieżu, niedokrwienne strefy, białe plamki, brodawczaki itp. zmiany, ujawniające zaburzenia czynnościowe ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, oraz metody usprawnień tych zaburzeń (także patologii) zostały odkryte i opublikowane przez Ferdynanda Barbasiewicza w Klawiterapii w 1988 roku. Czytaj artykuł pt. Klawiterapia, jako regulator potencjałów i wzbudzania przewodnictwa nerwowego. – opublikowany w kwartalniku MEDYCYNA MANUALNA – TOM III. NR 1i2/1999.
**** Czytaj referat pt. „Klawiterapia, klawipunktura, akupresura w holistycznym usprawnianiu człowieka”, wygłoszony na Sesji Naukowej z okazji obchodów Międzynarodowego Dnia Inwalidy Zgorzelec 1998 – opublikowany w kwartalniku MEDYCYNA MANUALNA – TOM II. NR 2/3/1998.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij